Verhaal van A, 9 jaar

Samen met zijn moeder heeft A het volgende berichtje geschreven en naar ons gestuurd.

Ik ben A. Vanaf mijn eerste verjaardag ben ik in Nederland en ik ben nu 9jaar. In Nederland heb ik mijn leven opgebouwd hier heb ik mijn school en mijn vrienden. Voor mij is Nederland mijn land. Helaas heb ik ook de slechte kant van Nederland mogen ondervinden. Dat zijn als volgt: oneerlijkheid, angst, onzekerheid en verlies. Ik heb veel vrienden verloren doordat ze gedwongen uitgezet werden. Wanneer ik en mijn gezin ook hetzelfde stond te wachten zijn wij gevlucht uit de gezinslocatie waar wij verbleven zodat ze ons ook niet gedwongen zouden terugsturen. Nu leven wij nog steeds in onzekerheid en angst. Het enige wat wij nog hebben is hoop. Hoop dat de kinderombudsvrouw en de staatssecretaris iets voor mij kunnen betekenen. Dat er iets positiefs beslist kan worden integenstelling tot de IND en de vele rechtszaken die wij in de afgelopen 8jaar hebben gezien en meegemaakt. De ene positieve beschikking op de andere en daarna opeenvolgemde negatieve beschikkingen die ons tot nu toe in deze situatie hebben gebracht. Ik en mijn gezin werden van het kastje naar de muur gestuurd 8jaar lang en nu staan we op straat met geen goede vooruitzichten. Dit jaar vraag ik aan de kerstman voor 2017 dat er een eind komt aan de onzekerheid van mij en andere kinderen, dat moeders leven zonder tranen en angst en dat de IND meer aandacht besteed aan kinderen zoals mij. Voor de rest wens ik iedereen een gelukkig en gezond nieuwjaar.

Advertenties